Master
Designer

Aldo Rossi werd geboren in Milaan en begon zijn carrière in 1956 bij Ignazio Gardella en Marco Zanuso. Van 1955 tot 1964 was hij hoofdredacteur van Casabella-Continuità. In 1966 publiceerde hij het boek ‘Architettura Della Città’, dat een bestseller werd en in 8 talen werd vertaald. Rossi doceerde aan het Polytechnicum in Zürich, Milaan, Venetië en New York, en was sinds 1983 directeur van de Biënnale van Venetië. Hij geloofde dat ‘denken zonder een zekere obsessie’ onmogelijk was. Zijn obsessie uitte zich in abstractie en reductie, twee elementen die terug te vinden zijn in al zijn ontwerpen vanwege hun geometrische eenvoud. Rossi is vooral bekend als de architect van het Bonnefantenmuseum in Maastricht.

Aldo Rossi

"What surprises me most in architecture as in other techniques, is that a project has one life in its built state but another in its written or drawn state."

In zijn boek betoogt Rossi dat de architectuur in de loop der jaren specifieke, voortdurende vormen en ideeën heeft ontwikkeld die diep zijn doorgedrongen in het collectieve geheugen, los van stijl en trends. Voor Rossi is een moderne stad een “artifact” van deze architectonische constanten geworden. In plaats van deze stof te verstoren met een schokkend nieuwe, individualistische architectuur, benadrukte Rossi dat architecten de context van een stad en haar architectuur moeten respecteren door gebruik te maken van deze veelvoorkomende typen. Deze benadering staat bekend als neorationalisme, waarbij de ideeën van de Italiaanse rationalistische architecten uit de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw worden geactualiseerd, die ook een voorkeur hadden voor een beperkt aantal gebouwtypen. Adolfo Rossi werd soms ook geclassificeerd als een postmodernist omdat hij aspecten van het modernisme verwierp en historische stijlelementen gebruikte in zijn ontwerpen.