Master
Designer

Franco Albini wordt beschouwd als een van de meest innovatieve Italiaanse architecten van zijn tijd, beroemd om zijn werk als stedenbouwkundige en een toonaangevende figuur binnen het Italiaanse neo-rationalisme. Zijn oeuvre kenmerkt zich door verfijning en minimalisme, waarbij hij onnodige verfraaiingen elimineerde. Albini doceerde aan universiteiten in Venetië, Turijn en Milaan. Zijn ontwerpen leidden tot een golf van meubelontwerpen die met succes nieuwe vormen van modernisme combineerden met traditioneel vakmanschap, gebruikmakend van goedkope materialen uit de periode na de Tweede Wereldoorlog, toen andere grondstoffen schaars waren. Van de vroege jaren ’30 tot eind jaren ’50 ontwierp Albini meubelen voor Knoll, Poggi en Fontana Arte, waarbij hij opviel door zijn modernistische en geometrische benadering. Hij begon zijn carrière in het atelier van Gio Ponti en opende in 1930 zijn eigen studio, waar Franca Helg zich in 1952 bij aansloot, gevolgd door Antonio Piva in 1962 en 1965, en later zijn zoon Marco Albini in 1940. Een van zijn meest invloedrijke ontwerpen was de hangende boekenkast, een icoon van het Italiaanse rationalisme dat ook diende als scheidingswand. Na de oorlog concentreerde Albini zich voornamelijk op museumontwerp. Hij speelde een cruciale rol in de oprichting en professionalisering van Cassina in de jaren ’46 en ’47 en werd in 1949 lid van het CIAM.

Franco Albini

"There are no ugly objects, they need only be displayed properly."

Albini’s ontwerpen zijn doordrenkt van een inherente logica, zowel in hun structuur als in hun productiemethoden. Zijn stoelen van geweven rotan uit de jaren ’50, ontwikkeld in samenwerking met Helg, getuigen van zijn gevoel voor materialen. Ook ontwierp hij in die tijd de rieten stoelen Gala en Margherita voor Vittorio Bonacina (1950), de stoel Fiorenza voor Arflex (1952), de Luisa en zijn beroemde P16 schommelstoel (1956), en het Staderabureau in palissanderhout en metaal voor Poggi (1958). Albini ontving de ‘Compasso d’Oro’ prijs in 1955, 1958 en 1964. In de jaren zestig richtte hij zich meer op industrieel design en architectuur. In deze periode ontwikkelde hij alleen of samen met Franca Helg lampen voor Sirrah (IGuzzini) en Arteluce. De AM-AS serie, een minimalistische lamp, ontwikkelde hij in 1969 voor Sirrah. In 1962 herontwierpte Albini samen met Helg en Bob Noorda (geb. 1927) het meubilair en toebehoren van het metrostelsel in Milaan. Van 1963 tot 1977 doceerde hij architecturale compositie aan de Politecnico di Milano.